1.
ALGEMEEN
De discusvis dankt zijn naam aan zijn ronde vorm, gelijkend op een discusschijf. Hij behoort tot de baarsachtigen in het zoologisch systeem. Het lichaam is met schubben bedekt,zijn lippen zijn vlezig dik en heeft in zijn bek spitse kleine tandjes op 1 lijn.
De discusvis dankt zijn naam aan zijn ronde vorm, gelijkend op een discusschijf. Hij behoort tot de baarsachtigen in het zoologisch systeem. Het lichaam is met schubben bedekt,zijn lippen zijn vlezig dik en heeft in zijn bek spitse kleine tandjes op 1 lijn.
|
|
|
|
De
discusvis leeft voornamelijk in Zuid-Amerika meer bepaald in de landendriehoek
gevormd door Venezuela, Colombia en Peru (Amazonebekken). Hij komt zowel voor in de zwartwater-, witwater- en helderwaterrivieren. De kleuren van het water worden bepaald door geölogische en klimatologische omstandigheden. Men vind ze voornamelijk in de traag stromende en niet al te diepe gedeelten van deze meren en rivieren. |
Een
discus is een vis die niet erg houdt van drukte. Zelf brengt hij u tot rust
bij het kijken naar zijn schoonheid en elegantie. Een discusvis kan, in geval
van optimale omstandigheden tot 12 jaar leven. Vind je een bak met alleen discussen
maar eentonig, kies dan met de nodige aandacht de gepaste bijvissen, liefst kleine
in scholen levende visjes.
Een discus is een trage eter, hij eet de hele dag maar is geen veelvraat. Hou je hem in een gezelschapsaquarium voorzie deze dan van de nodige beschuttingsplaatsen met kienhout en een aantal planten.
Bij "aquarium" vind je een kleine greep uit het grote gamma bijvissen.
Als bodembedekking kies je wat jezelf mooi vind. Bedenk dat de bodem met een grote regelmaat moet worden afgeheveld, zuiverheid is het begin van een succesvolle hobby.
Een discus is een trage eter, hij eet de hele dag maar is geen veelvraat. Hou je hem in een gezelschapsaquarium voorzie deze dan van de nodige beschuttingsplaatsen met kienhout en een aantal planten.
Bij "aquarium" vind je een kleine greep uit het grote gamma bijvissen.
Als bodembedekking kies je wat jezelf mooi vind. Bedenk dat de bodem met een grote regelmaat moet worden afgeheveld, zuiverheid is het begin van een succesvolle hobby.
2. GESCHIEDENIS
Het is leuk om terug te blikken in het verleden om te zien hoe de discus een aquariumvis werd. Zijn neef, de maanvis (Pterophyllum scalare),
had eerder zijn weg gevonden naar het aquarium. Het lukte al snel deze vis te kweken, zodat velen in het bezit kwamen van de maanvis.
Nauwelijks was de maanvis in het aquarium ingeburgerd, of het gerucht ging, dat er een blauwe maanvis zou bestaan. Nasporing van geïnteresseerde kwekers en handelaren bleef echter zonder resultaat. In 1921 zou de firma 'Eimeke' in Hamburg het eerste exemplaar hebben ingevoerd, deze bleef echter maar kort in leven. In 1932 lukte het de bekende sierviskweker 'Härtel' in Dresden de ‘blauwe maanvis’ in New York te krijgen. Herbert Härtel riskeerde de problemen van een lange zeereis. Bij zijn kostbare vracht bevonden zich drie in het wild gevangen exemplaren van de ‘blauwe maanvis’, waarvoor toen de prijs van 1200 mark werd betaald. Men nam aan dat het ging om een variant van de maanvis. Ze werden ook op precies dezelfde manier behandeld. Het viel alleen op dat hun lichaam groter werd dan dat van de maanvis en dat ook de vinnen een andere vorm hadden. Daarbij kwam, dat de kleur geelachtig bruin was, alleen de kop en de vinnen waren blauw. Het vervelendste was, dat de vis niet te kweken was. Men hield de kweekdieren onder alle mogelijke omstandigheden en het jongbroed eveneens, maar altijd tevergeefs.
Vier jaar na de import kwam 'Härtel' te hulp. Als afzetsubstraat probeerde hij het met een buis van aardewerk. Daarop konden vissen ongestoord afzetten en men kon dan de buis met het legsel uit de bak halen. Op een dag zagen ze twee vissen met vele jongen aan hun lichaam. Deze zaten stevig vast aan de huid en groeiden op tot volwassen vissen. Het raadsel was opgelost. Härtel wist nu dat het geen maanvissen waren en hij wist ook waarom de vissen niet kunstmatig groot te brengen waren. Men had te doen met Symphysodon aequifasciata axelrodi: de discusvis. De vis werd een geweldig succes op aquariumgebied.
Enkele ervaren kwekers konden nu hun kunnen tonen met de kleine blauwe discusvissen. Men wist echter nog ontzettend weinig over de vele ziekten en verder succes bleef uit. Toch gingen intussen ook de exporteurs aandacht besteden aan deze discusvissen en het lukte de heer Schwartz uit Manaus (Brazilië) blauwe discussen naar Europa te exporteren. Door de blauwe discusvissen door te kweken, kwam uiteindelijk de ‘Royal Blue’. Ongeveer vanaf 1965 werden discusvissen in alle kleuren voortdurend ingevoerd, en door kweekmethodes ontstonden verschillende kleurvarianten; nu behoren ze tot het standaardassortiment van elke groothandelaar.
(Met dank aan Patrick Buis)
Nauwelijks was de maanvis in het aquarium ingeburgerd, of het gerucht ging, dat er een blauwe maanvis zou bestaan. Nasporing van geïnteresseerde kwekers en handelaren bleef echter zonder resultaat. In 1921 zou de firma 'Eimeke' in Hamburg het eerste exemplaar hebben ingevoerd, deze bleef echter maar kort in leven. In 1932 lukte het de bekende sierviskweker 'Härtel' in Dresden de ‘blauwe maanvis’ in New York te krijgen. Herbert Härtel riskeerde de problemen van een lange zeereis. Bij zijn kostbare vracht bevonden zich drie in het wild gevangen exemplaren van de ‘blauwe maanvis’, waarvoor toen de prijs van 1200 mark werd betaald. Men nam aan dat het ging om een variant van de maanvis. Ze werden ook op precies dezelfde manier behandeld. Het viel alleen op dat hun lichaam groter werd dan dat van de maanvis en dat ook de vinnen een andere vorm hadden. Daarbij kwam, dat de kleur geelachtig bruin was, alleen de kop en de vinnen waren blauw. Het vervelendste was, dat de vis niet te kweken was. Men hield de kweekdieren onder alle mogelijke omstandigheden en het jongbroed eveneens, maar altijd tevergeefs.
Vier jaar na de import kwam 'Härtel' te hulp. Als afzetsubstraat probeerde hij het met een buis van aardewerk. Daarop konden vissen ongestoord afzetten en men kon dan de buis met het legsel uit de bak halen. Op een dag zagen ze twee vissen met vele jongen aan hun lichaam. Deze zaten stevig vast aan de huid en groeiden op tot volwassen vissen. Het raadsel was opgelost. Härtel wist nu dat het geen maanvissen waren en hij wist ook waarom de vissen niet kunstmatig groot te brengen waren. Men had te doen met Symphysodon aequifasciata axelrodi: de discusvis. De vis werd een geweldig succes op aquariumgebied.
Enkele ervaren kwekers konden nu hun kunnen tonen met de kleine blauwe discusvissen. Men wist echter nog ontzettend weinig over de vele ziekten en verder succes bleef uit. Toch gingen intussen ook de exporteurs aandacht besteden aan deze discusvissen en het lukte de heer Schwartz uit Manaus (Brazilië) blauwe discussen naar Europa te exporteren. Door de blauwe discusvissen door te kweken, kwam uiteindelijk de ‘Royal Blue’. Ongeveer vanaf 1965 werden discusvissen in alle kleuren voortdurend ingevoerd, en door kweekmethodes ontstonden verschillende kleurvarianten; nu behoren ze tot het standaardassortiment van elke groothandelaar.
(Met dank aan Patrick Buis)
3. DE SOORTEN
|
|
|
|
|
|
